home.png

CHRIS WAIT IN AFRIKAANS

kuns.png

My moedertaal is Afrikaans en oor die jare het ek heelwat geskryf en musiek gepleeg in Afrikaans, en dis presies wat jy op die blad sal vind.

DIE REISIGER (LIEDJIE)

Die Reis - Lirieke.jpg

ALLES IS MOS SWART EN WIT (GEDIG)
 

ʼn Wit gesig met ʼn donker hart hang binne ʼn skewe skildery in ʼn bouval

agtergelaat

na ʼn oorlog vir vrede

waarin almal verbete geveg het vir hulle spesifieke, regverdige god

die een wat die ‘good guys’ se kant kies

die een in die een oorlog waarin die kuns(tenaar) gesterf het

aan beide kante

DIE GRAF (GEDIG)

 

Op Sutherland het ons by een of ander bekende siel uit die verlede se graf gestop. Dit was koud en dramaties.

Die graf was nie in ‘n begrafplaas nie, maar in die tuin van ‘n onbewoonde huis en museum.

Alle grafte is onbewoonn, maar nie onbesoek nie.

Die dorp was stil.

Straat.

Lamp.

 

Rigting.

Gewend.

En toe stap ons.

Die blomme het gewieg op die stem van ‘n bries.

Op die rante het die sterrewag die permanente nag se heelal in beeld vasgelê.

Ons het alles verlaat in die aangesig van ‘n dralende stofkolom. Die hitte was polsend in die middel van ons dag.

DIE GEWIG VAN 'N SIEL (GEDIG)

Die gewig van 'n siel

word bepaal deur die delikate geraamte-bene van ʼn afgestorwe voël

in die weegskaal van ʼn kombuis

waar die gesprekke van bemindes

soos vlesige gebede na die sterre verskiet

 

In Nieu Bethesda hang die stof in strate met verganklikheid bekroon

soos duiwels wat draai in die wind

die son span sy koets met die mooiste perde om ons almal te kom haal

vir ʼn feesmaal wat die honger van arm nagte sonder troos voer

vanuit die peer laning langs die stroom wat onophoudelik uit die aarde kabbel

 

op Nieu Bethesda wil ek geruisloos die weegskaal in die sterre probeer haal

want Nieu Bethesda; is ʼn mooi genoeg plek om jou bene agter te laat

BOOGSKITTER SKITTER-BOOG (GEDIG/LIRIEK)

Boogskutter skitter-boog

waar skiet jy jou pyl vanaand?

waar kom ons vandaan?

die aand is groot en ons is klein

 

Boogskutter skitterboog

die melkweg lyk so groot vanaand

kyk hoe loop die pad

soos pêrels in die niet

 

Boogskitter skitter-boog

waar skiet jy jou pyl vanaand?

die wêreld tol deur die ruim

reisiger opsoek na huis

 

Boogskutter skitter-boog

waarheen reis jy vanaand?

oor die silwer meer

deur die skitter-stof

DIEPE POEL (GEDIG)

die diepe poel lê weerloos

in skade van die son

en talle rimpel dalings

styg bowaarts na die bron

refleksie van ‘n wêreld

anderkant die son

die diepe poel lê weerloos

en stille waters blom

 

hoeveel  leë tuie voor ons

het ons gewaar op verre horison

hul waterig gevaar

het nutteloos gejubel in die wind

 

die storm span die seile 

worstelend  met die dag

een lange nag verwyle

tot die nuwe oggend kom

 

en toe hulle sink

was hulle diep en stil

en vol

JY LOS MY AGTER (GEDIG)

Jy los my agter in ‘n uitgebrande bomskuiling
van ‘n oorlog; lank reeds verby
waarin soldate koes-koes op vlug moes slaan
omdat die vyand se roekelose woorde hulle oorweldig het
waar suissende koeëls vanuit  lang sissende glinsterlope onder ‘n ongevoellige son
vuur barstend, lood vingers tastend, soekend – die vlees vind
bleek vel plofrooi oopbreuk soos oorryp, onverteerbare granate
in die laaste somer waarin jong souterige lywe nooit weer die see sal voel nie
nooit weer sal erodeer of verweer nie, gebalsem met stof en roet
die geskreeu en gekerm van medemense
- hulle van agter getref het
waar hulle gesterf het met skok en verbasing oor die vinnige verloop van tyd
op gelaatstrekke wat skielik stol soos vlae op ‘n halfgebakte poeding
jy los my agter in hierdie uitgebrande bomskuiling
sonder  eetlus
in die oorlog wat beide verloor het